Dostun gönlü bal ola/ 
Yüzü cana mâh ola/ 
Her mevsimde bir telaş/
Derilip de gül ola/

H'al...

Erenler deminden bir şerbet içtim/ 
İçtikçe susadım Hû diye coştum/ 
El-alem kınadı güldüm de geçtim/ 
Kainat sırrına hâl ile koştum/

Dost',.

Bir taş, bir yosun, bir rüzgar ve yağmur... 
İnsanın içine, içine işleyen! 
Sonra gökyüzü: Semâ oluyor, doğrulunca gözlerin... 
Ey kalp: gönlün içinde girdab olup uzayan hece.......!

eyle

Ağrıyı da tebessüm niyetine eyle
ve kalp, gönül makamına ermeden:
Sakın, vurma sazın teline.

Daha nesi..

Leyla aşkın bahanesi, 

Yanan yanmış daha nesi' n... 

Gönül aşkı bilmez ise, 

Anlatıp dur varmaz sesi' n...

...

Sen, nefesini tut: ben gönlümden soluyayım...

Rahman

kimi gönlüne mahçup, kimi gönlünden...
kimi, teli kopmuş saz gibi, kırık. derinden...
kimi insafsızca insannn! öyle insan işte.
ah! Rabbimmm biliyorum: hikmetinden sual olunmaz.
onca çelişkinin içinde(n) parlayan Rahman.