SunRind

Yangın Sahrası

2011-12-26T00:15:00.000+02:00

Yangın Sahrası
O kan kızılı nasıl süte kesiyorsa beyaz/
Çizsin en keskin ustura kalbin o yangın sahrasını/
S'isler gönlün içinde es'as! kavruluyor can kızılı, süt masumu!/
Ah! o yangın nasıl bir buz dokunsa'n ürperirsin/
İçimde burkulan dilsiz som rüzgar, girdabın(d)a düğümlenirsin/
(Hüseyin-i Kerbela Aşkına yazılmıştır)

ASİ..

2011-12-25T23:51:00.004+02:00

Bir zaman gelir aşıklar,
Pençeyle nuru kaşıklar...

Nereden bilsin zahitler;

Bu sırrı deryayı ey Can!

Sığmazam (Allah Allah) Offf of!

2011-07-28T09:43:00.000+03:00

Sabır(Sü/kûn-ol-)

2011-02-18T20:43:00.005+02:00

*harabelerin başı okşandı.(sus-pus..)*

yoksa
her inc'ê telinde aşkın(ın)
hoyrat tezeneler mi dolaştı!
eğer oksa
burgusu sözcüklerin-in
hangi divane bu lisan(d)a kalbini bile bile bıraktı?!
ey edip bilmez misin sen(ki en çok bilendir "kül.." denen)
sabır(sükûn) "Hûb" alfabesinde hem ilk hem de son harfti.....

Sûn Rind

harabeler eşiğinde bir kum nehri ki
her çığlıktan düşen kavruk toz ile birikmiş.
insan ki sinesini çöl efkarında yıkamayı seçmiş,
yıldızsız bir fezadır tırmalaması nabzın adeti
sayılacak.

gönle oturur şimdi. kainatın endamına özenmiş
o derin çukur.

insan kesiği kokan paslı avuçlardan uzak

zamandan uzun bir
mana ile dolacak.

sabır! önce.şimdi ve sonra.

ve gene
vakti güzel goncasından ölçerek,
sükunet dedin
tatlı lal mührü ile tedirginliklerini güneşe serdi
iç ses.

Ebru M. Kayır(nam-ı diğer: buz)

Ervah-ı Ezelde Levh-i Kalemde

2011-01-11T11:28:00.000+02:00

Arif Bilir Aşk Ehlinin Halini
Kaldırır Gönlünden Kil-ü Kalini
Herkes Dosta Vermiş Arzuhalini
Benimkini Ürüzgara Yazmışlar

Çöllerde Saklı Cam Güzelliğine Selam Olsun!

2011-01-03T10:06:00.003+02:00

günler, aylar ve yıllar boyu...üç ateş bulur insan başucunda.
birini insan yakar. ısıtır, pişirir-kumlara cam güzelliğini fısıldar, aydınlatır-gölgelerinde kuğu kanatlarına bürünür eller-.
birini gene insan yakar. tüketir, yıkar, kirle......tir.

bir... ateş daha vardır ama. bir o ateş içinde yağmur serinliği, su sabrı, gözyaşı temizliği saklıdır. Rab yakar. O'na güvenip de içinden geçemeyen yoktur. içinden geçip de ferahlamayan yoktur. aldığından çoğunu geri koyar, hafifleterek büyütür.(bütün ateşler de bu ateşin gölgesidir)

öyleyse;

çöllerde saklı cam güzelliğine selam olsun! (-buz-)

Bazen sözcüklerin içinde saklı olan hikmet yine sözcüklerin kendisiyle ayan oluyor

fakat o sözcükleri ayan eden sözcükler karşısında

her sözcüğün susası geliyor

ve gitmiyor(bitmiyor).....................(SunRind)

(sözler ola ki bir meleklerin maddesinden emanetler...kimsesizler: kimin ağzından çıksalar bile isimsizler.
kalbi savuran o anlam rüzgarlarında gülden bir kumaş gibi eğrilip bükü...lüyor ağız.) -buz-

İns-An'a bütün isimler niçin öğretilmiş!
Bu bir sır, hepimizin sırrı...
Bu bilgi nerede ya da bu bir bilgi mi ?

Ağ'ız(ız) işte hepimiz birbirimiz(d)e, kalbi kavuran o anlam rüzgarında...
Bunu anla-yakalayabildiğimiz zaman/sızı, güle eş!
Her şey rahman: su da ateş de...
suda ateş, ateşde su
yanabilmeli ki bir olalım.
kıyassız kıyassız kıyassız.....................................(SunRind)

meleklerin bilmediği isimleri bilince.
ateş su açtı...su aşk açtı...
aşk ile ateş, kardeş çiçekti. su taçlandı. (-buz-)

ama bir bilsen, kalbin ilmi bu! son-su/zzzz......................(SunRind)

bazen aksasa. ve kendi çeperine çarpıp geriye düşse bile. kırılsa bile...bazen en çok o zaman. ve bazen sırf azalabildiği için. (-buz-)

İç(in)imizde sayısı sonsuz camdan levhalar vardır

fakat camın aslı kumdur

öyle ya her kırıldığında dökülür,,

zamanla iyice ufalanır ve küçülür,

kum olur ve çöl! sonsuzdur...

üflemek gerekir yeniden ustalıkla nefesi.!

(SunRind)

ki cam da kırılganlığını yaratan bütün yıpratıcı. sertliğine rağmen aslı ile akan bir alev denizidir-kum küreler içinde taşların ilk bilgisi gibi lav.
sonsuz!

(-buz-)

Nazlı Çiçek / Serdar Tuncer

2011-01-01T23:06:00.000+02:00

Ben bir deli rüzgar sen nazlı çiçek
Her sabah busemle yoklarım seni
Gerçek kadar rüya düş kadar gerçek
Bir anın içinde koklarım seni

Kalbime gel eşiğinde dur desem
Kapıyı bul el sürmeden vur desem
En sonunda gel içeri gir desem
Gelme git, bir ömür beklerim seni

Tam giderken vuslat bana ar desem
Yar mı aşktır aşk mı daha yar desem
Çözen gelmez aşka dair sır desem
Çözüp gel sinemde saklarım seni

Çek yeter kalbimden ellerini çek,
Terk edip gitmezsem bu aşk bitecek
Hani bir sır vardı ey nazlı çiçek
Fırtınan olursam haklarım seni

Rind mi !

2011-01-01T23:00:00.000+02:00

Her şeyden vazgeçtiğim An''sın
Birlikle buluştuğum, hoşnutluğum
Sağolasın sevgili
Arayış bittiği An, bulursun aradığını
Yoğrulan, yorgunsuz olur
İnsan kaçmaya başladığı An
Tutsak olur
Ben kaçmıyorum, tutsak değilim
Çünkü kavrayışı hissettiğin An
Tutsak değilsin
Duraksamalar O''na
Sınamalar arkası
Sınırları aş diyor
Yanıl(sa)malardan kurtul
Kurtulmalardan kurtul
Kabulleri bırak
Yeni-lerden (vaz)geç
Bahşedileni yaşa
An''la buluşmak
ve An olmak
O''na kavuşmak
Karşı durmamak
Karşı olmamak
Sözcüklerin hanesindeki huşu
Suskudur oysa
Ruhuna çakılsın sözcükler
Ruhunyokolsun
Gel bana diyor acınla
Seni senden damıtayım
Sensizliği sunayım sen olmayana............................................................
Vanayı açtım
Önce korktular
Koptu damlalar
Sonra coştular
Bütün oldular
Sadece aktılar, ak-sınlar.

Ür/yan!

2011-01-01T19:49:00.000+02:00

Susan sözcükler konuşur en çok!
Lakin anlamaz kimse dahil olamadığı için..
Gönül ki öyle bir hanedir işte, kapısız penceresiz,
Üryan.. Gelinir ve gidilir sessiz,, tık! yok.

,,,

2010-12-31T08:34:00.004+02:00

..ve en çok susarken çoğaldı yankılar, yansılarda
bütün emir kipleri çaresiz kaldı sınırlarda
Ya Rabbi-m demeye bile utanıyor içim
sahiplenirim diye şimdi
Bir Ah-u Nefes değil mi ki
dîl-i zârın sebebi,,?..

,,,

2010-12-30T10:43:00.003+02:00

Sevgidir nihayet, içi dolan başak bile eğildi!
Sevgidir in/ayet/, bunu sezen kalpler murada erdi.

(Sözü sükût ile boğan Şeyh Galip'in hali de Bir Yâr'e değil miydi!.

Özü lütûf ile dolan her divâne, OL Rahman''a kıyâm ile eğildi.....)

,,,

2010-12-30T10:29:00.003+02:00

Ancak, kalp ile sabr-ı kült; bulur sürur...
Anlamı ruh-u nabzın, ey fani; kalp ile vurur!

,,,

2010-12-30T01:24:00.005+02:00

Sanma ki aşk-ı seyrân içinde yoktur -hiç- hicrân(!)
Sanma ki hicrân-ı aşk ile bulunmaaaaz umman...,,,
(SunRind)
***

Nuh Tufanı koptu Hicrân gönlünde

Vücut ikliminde ruh bülbülünde

Şimdi kaldık bir cahilin elinde

Edep erkân değil iş gaip ettik.

(Hicrâni Baba)

Örük

2009-02-14T01:43:00.008+02:00

Şiirin ötesi varsa yine şiirin kendisidir
İçimden geçti az önce binlercesi kelimelerin
Nâzım''ın rengi esmer: Sabır.
Ne de çabuk atlanıyor böyle sevinçler kederler
Her gönlün köşesinde -mutlak- bir mekân: Sessiz.
Kendisidir sevginin de şiir gibi ötesinde berisini bekleyen
Meraklanma sen, sakın, annem, her zamanki gibi
Bunun da çözülecek örüğü incecik ... incecik ve derin...

Kör Bakış

2008-05-23T00:22:00.008+03:00

Şiir güneşe uzaktır aslında
Karanlığa diker 'O' gözlerini
Kim O-nunla birlikte
Kör bakabiliyorsa fakat
Ne kadar derin
Bir ışık görecektir
İncecik...